مدرسهمقالات آموزشینوع مخاطب

چرا دانش آموزان فعالیت های کلاسی خود را انجام نمی دهند؟

امتناع از فعالیت چگونه است؟

امتناع از فعالیت می تواند برای هر دانش آموز متفاوت باشد. بعضی از دانش آموزان علی رغم تشویق ، سرشان را پایین می اندازند و بلند نمی کنند.

دانش آموزان دیگر مستقیم به چشمان شما نگاه می کنند و می گویند ، “من این کار را نمی کنم!” در حالی که آنها به وضوح انتظار پاسخ از شما را دارند!

بچه های دیگر ممکن است فقط دستورالعمل های شما را نادیده بگیرند و آنچه را که می خواهند انجام دهند ، چه رنگ آمیزی ، خواندن یا هر فعالیت دیگری که انجام می دهند. همه این رفتارها امتناع از فعالیت است

دلایل امتناع ازفعالیت چیست؟

اگر دانش آموزی در ظاهر از انجام کار در کلاس امتناع می ورزد ، همیشه یک دلیل وجود دارد. اغلب اوقات ، ما دلایل فردی را نمی دانیم. برخی از دانش آموزان سابقه آسیب دیدگی داشته اند. باز هم ، ممکن است در مورد آسیب احتمالی اطلاعاتی داشته باشیم یا نداشته باشیم.

 دانش آموزان دیگر ممکن است در خانه یا در زندگی شخصی خود با چالش های اجتماعی یا احساسی دست و پنجه نرم کنند. برخی از این مثالها می تواند شامل طلاق خانوادگی ، نوزاد تازه در خانه ، مرگ یکی از اعضای خانواده و احساس تنهایی با پدر یا مادری باشد که ساعتها کار می کند. 

گاهی اوقات ، هنگامی که چالش های زندگی کودک برای وی بسیار دشوار می شود ، می توانند نیاز به کنترل بخشهایی از زندگی خود داشته باشند (مانند انجام کار در مدرسه یا عدم انجام آن).

برخی از دانش آموزان ممکن است با اختلال سرپیچی مقابله تشخیص داده شوند.

صرف نظر از دلیل واقعی، مهم است که یک قدم به عقب برگردیم و تشخیص دهیم که کودک یا بزرگسال با چیزی دست و پنجه نرم می کند..این گونه تفکر، مربیان را به راه حل محور تشویق می کند .

 

 در اینجا برخی بایدها و نبایدها آورده شده است:

نبایدها :

۱. او را مجازات نکنید 

کودک را به خاطر عدم انجام فعالیت های کلاسی مجازات نکنید، هر دلیلی که کودک برای سرپیچی از فعالیت ها داشته باشد، مجازات و تنبیه او را بیشتر دور می کند.

۲. دانش آموز را از کلاس اخراج نکنید

دانش آموز را تنها به علت سرپیچی از فعالیت ، از کلاس اخراج نکنید.

۳. وارد جنگ قدرت نشوید 

با کینه توزی نسبت به دانش آموز شما موفق نمی شوید بلکه درگیری افزایش می یابد.

۴. کودک را تنبل تصور نکنید

باید بدانید کودک ممکن است در تلاش برای حل مواضع خود می باشد و تلاش می کند که تمرین ها را انجام دهد.

۵.از روی نا امیدی و عصبانیت برخورد نکنید

هنگامی که کودک به شما احساس ناامیدی می دهد، آگاه باشید او قصد ندارد شما را آزاردهد بلکه او فرد سخت و دشواری است.

۶. از تهدید استفاده نکنید.

ممکن است وسوسه شوید و جملاتی مانند: “اگر کار خود را انجام ندهید ، من قصد دارم با والدین شما تماس بگیرم” یا

“این را تمام کنید یا نمی توانید به ورزش بروید”. گاهی اوقات ، این تهدیدها فقط می تواند شما را از گفته های بعدی خود پشیمان کند. در عوض ، در مورد آنچه می گویید مراقب باشید و مطمئن شوید که عواقب شما متناسب با جرم است.

۷. دانش آموز را شرمنده نکنید

روش هایی را برای حمایت خصوصی از دانش آموز در نظر بگیرید تا به هر دوی شما کمک کند آنچه را که نیاز دارید ، بدست آورید.

باید ها:

۱. به تدریس ادامه دهید.

فقط به این دلیل که دانش آموز مداد خود را بالا نمی برد ، به این معنی نیست که آنها گوش نمی دهند و یاد نمی گیرند.

 در صورت تمایل به شرکت، به تدریس ، صحبت و حتی درگیر کردن آن با دانش آموز ادامه دهید.

به یاد داشته باشید که هدف نهایی آموزش دانش آموز است ، نه اینکه او را مجبور به کار کنید. اگر آنها در کلاس هستند ، به آنها ادامه دهید!

۲. به آنها زمان دهید

وقتی دانش آموز در ابتدا کار را رد می کند، گاهی اوقات تنها چیزی که نیاز دارد کمی زمان انتظار است.

اشکالی ندارد که بگذارید سرشان پایین باشد. از بی توجهی برنامه ریزی شده استفاده کنید و منتظر بمانید تا ببینید آیا آنها در عرض ۵ دقیقه یا بیشتر به فعالیت در می آیند.

۳. رفتارهای کوچک را نادیده بگیرید.

اگر دانش آموز کاغذ را خرد می کند ، مداد خود را می شکند یا تمام آن را خط خطی می کند ، از انگیزه ای که به دانش آموز می دهید نباید این کار را انجام دهد یا دستورالعمل دیگری ارائه می دهد ، جلوگیری کنید.

وقتی چنین اتفاقاتی می افتد ، دانش آموز یا تحریک می شود یا جلب توجه می کند. یک مداخله ای که در این مورد کمک خواهد کرد فقط فضا دادن است.

۴.بازتاب داشته باشید

در نظر بگیرید که چه کاری می توانید انجام دهید که ممکن است باعث شود دانش آموز از کار خودداری کند.

مثلاً آیا از لحن تندی استفاده می کنید؟ آیا قبلاً دانش آموز را به خاطر چیزی دعوا کرده اید ، خجالت زده  کرده اید؟ گاهی اوقات ، هیچ چیز آشکاری وجود ندارد ، اما همیشه ارزش آن را دارد که ابتدا فکر کنید!

۵. روی رابطه تمرکز کنید.

برای بسیاری از بچه ها ، رابطه همه چیز است. کار را کمی کنار بگذارید. در طول ناهار با دانش آموز خود وقت بگذارید ، بعد از کلاس با آنها صحبت کنید و  فقط آنها را بشناسید. شما به عنوان یک شخص نیز به آنها بیاموزید! به محض ایجاد یک رابطه با دانش آموزان کار شما بسیار ساده تر خواهدشد زیرا آنها می دانند که شما برایتان مهم است.

این یک روند سریع نیست ، اما همیشه مهم و ارزشمند است.

۶.چالش های یادگیری را در نظر بگیرید.

بعضی اوقات دانش آموزان به دلیل چالش های اجتماعی و عاطفی از کار امتناع می ورزند ، اما در بعضی مواقع ممکن است به این دلیل باشد که فکر می کنند کار برای آنها خیلی سخت است. اگر دانش آموز به مداخلات خواندن ، نوشتن یا ریاضیات نیاز دارد ، در نظر بگیرید.

حتی ممکن است بعضی اوقات فراگیران برای کمک به آنها در شروعکار با چالش ها ، به آموزش جهت با مهارت های اجرایی نیاز داشته باشند. اگر یک مربی منظم هستید ، در مورد دانش آموز با معلم آموزش ویژه یا مداخله گر مداخله کنید تا برخی ایده ها و استراتژی ها را بدست آورید.

۷.ملاقات خصوصی با دانش آموز مهم است که این امر به عنوان حمایتی دیده شود و مجازات کننده نباشد.

با دانش آموز صحبت کنید ، از آنها بپرسید چه خبر است و در مورد چگونگی کمک می توانید مشکل حل کنید. ممکن است بگویید ، “من متوجه شدم که کار صبحت تمام نمی شود ، چه اتفاقی برای آن می افتد؟”

هنگام ملاقات با دانش آموزی  که برای تکمیل کار در تلاش است ، مهمترین چیز این است که فقط گوش کنید! سعی کنید از تداخل افکار خود در مورد آنچه اتفاق می افتد یا ارائه دیدگاه خود جلوگیری کنید. اجازه دهید دانش آموز صحبت کند و گاهی ممکن است از آنچه یاد می گیرید متعجب شوید.

شاید این دانش آموز بگوید که آنها از جایی که می نشینند متنفرند زیرا کسی مدام با آنها صحبت می کند یا اینکه به دلیل یک کودک در حال گریه شبها خوابشان نبرد. ذهن باز داشته باشید، گوش دهید و آماده حل مسئله با دانش آموز باشید تا به آنها کمک کنید.

 

 

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن