اخبار

اضطراب در کودکان با توجه به سن آنها

به عنوان یک فرد بزرگسال، ما می دانیم که اضطراب، ترس و نگرانی چگونه می تواند ناتوان کننده باشد. و همانطور که همه ما آن را در سطوح مختلف تجربه می کنیم، این یک قسمت واقعی از انسان بودن است. به همین دلیل، به عنوان والدین، ​​یکی از مهمترین مهارت هایی که می توانیم به فرزندان خود بیاموزیم، این است که بدانیم در هنگام احساس اضطراب چه باید بکنند.

هرچه اطلاعات بیشتری در مورد اضطراب کودک خود داشته باشید ، از آمادگی بالاتری برخوردار خواهید بود تا به او کمک کنید تا هنگام مواجه شدن با آن لحظه های ترس و نگرانی مهارت های مناسب کنار آمدن را یاد بگیرد. با درک علائم اضطراب علت ایجاد آن و آموزش مهارتهای مفید کنار آمدن به فرزندان، می توانید آنها را بهتر برای کودکی از نظر عاطفی و روحی آماده کنید.

چگونه به اضطراب و ترس خود کمک کنی

فرزند پروری یعنی خواندن نشانه هایی  که کودک روزانه به سمت شما کشیده می شود. وقتی می توانیم به جای کنترل کننده ها یا فشار دهنده ها، تشخیص و مشاهده کننده نیازهای کودک خود شویم، آنها احساس امنیت می کنند تا دقیقاً همان چیزی باشند که قرار بود باشند.

مهم است که ما تصور نکنیم بچه های ما به دلیل اینکه حرفی نمی زنند حالشان همیشه خوب  است.. مهم این است که سوالاتی بپرسیم که عمیق و از روی صداقت به آن پاسخ دهند.

اضطراب و نگرانی در کودکان متفاوت از بزرگسالان ترجمه می شود، و گاهی اوقات ما را مجبور می کند که دوران کودکی خود را به یاد بیاوریم و با چگونگی پردازش کودک بر خلاف بزرگسالان همدردی کنیم.

در حالی که بزرگسالان مهارت های مقابله ای مناسبی را دارند که در طول زندگی خود آموخته اند تا اضطراب خود را بهتر کنترل کنند (و حتی در این صورت، بزرگسالان نیز گاهی اوقات ناتوانند. کودکان کاملاً مطمئن نیستند که با احساس خود چه کنند.

علل، علائم و نشانه های کودکان مبتلا به اضطراب چیست؟
نوزادی تا کودک نوپا – نگرانی در کودکان سنین ۰-۳

نوزادی گریه می کند زیرا به غذا، خواب ، تعویض پوشک و غیره احتیاج دارد اما آیا می دانید هیچ تصوری ندارد که وقتی از اتاق خارج می شوید، برمی گردید؟ بنابراین برای آنها، دانش از ایمن ترین چیزی که می دانند از مجرای بویایی و بینایی خود خارج می شوند ترسناک است.

قنداق کردن نوزاد فقط کاری نیست که ما برای خراشیده نشدن نوزاد انجام می دهیم ، بلکه همچنین باعث می شود که احساس کنند هنوز در امنیت رحم مادرشان هستند.

به عنوان والدین، ​​جستجوی علائم و درک آنچه کودک ما را آرام می کند وظیفه ما می شود، تمام تلاش خود را انجام می دهیم تا نیازهای او را برآورده کنیم و احساس آرامش و خوشبختی را در او ایجاد کنیم.

وقتی نوزادان به کودک نوپا تبدیل می شوند، با شروع درک متفاوت مسائل ، اضطراب آنها تغییر می کند. آنها شروع به درک این می کنند که صدای آنها شنیده می شود.

بسته به کودک، این می تواند زمانی باشد که ترس آنها از ناشناخته به احساسات خیز تبدیل می شود. چیزی که بیشتر والدین متوجه آن نیستند این کاملاً طبیعی است. این سنی است که آنها نمی توانند ناامیدی یا نگرانی خود را کاملاً با کلمات برقرار کنند و حرکات اندام تنها پاسخی است که آنها می دانند.

برخی از کارهایی که می توانید برای کمک به کودک نوپای خود هنگام احساس اضطراب انجام دهم چیست؟

نوباوگی سنی که در آن یک کودک می تواند شروع به یادگیری رفتارهای درست به جای اشتباه است.

با توضیح موارد قبل از وقوع ، به ویژه اگر موردی باشد که ممکن است دوست نداشته باشند ، می تواند انتقال را کاهش دهد و به آنها کمک کند تا شرایط را بهتر درک کنند. این امر باعث اضطراب کمتر کودک نوپا خواهد شد.

با ادامه اعتماد بین والدین و فرزند، آنها می توانند درک کنند که پرتاب وسایل به آنها چیزی که انتظار دارند را نمی دهد.، به شرط آنکه در انجام خواسته خود به آنها نپردازید، مگر اینکه آنها بخواهند.

 همچنین کودک می تواند توانایی انتخاب داشته باشد. فرض کنیم شما می خواهید کمی آب بنوشند ، اما وقتی به آنها دستور می دهید پاسخ آنها معمولاً دشوار است.

“آیا شما یک لیوان آب با یا بدون یخ دوست دارید؟”

این کار آنها را با انتخاب مواجه می کند، اما همچنین نشان می دهد که آنها باید آنچه را که از آنها خواسته اید انجام دهند.

هر کودکی متفاوت است ، بنابراین هیچ راه حل ثابت برای جلوگیری از لرزیدن کودک یا احساس اضطراب وجود ندارد. نباید به عصبانیت به عنوان چیزی که باید اصلاح شود نگاه شود. سعی کنید و آن را بعنوان چیزی تشخیص دهید که بخشی از یادگیری نحوه برقراری ارتباط توسط کودک شماست. این وظیفه شماست که به آنها نشان دهید چگونه با این کار ، به کودک خود در درک بهتر خود در هنگام اضطراب آموزش دهید.  زیرا شما بعنوان پدر و مادر او ابتدا می فهمید که کیست

پیش دبستانی و مهد کودک – اضطراب در کودکان سنین ۳-۵ سال

پیش دبستانی، سنی است که کودک می فهمد چیزهای ترسناک در این دنیا وجود دارد ، خواه یک هیولا در زیر تخت او باشد، یا حیوان خانگی او در حال مرگ باشد.

آنها شروع به شناخت احساسات و عواطف خود می کنند و می توانند تا حدودی آنها را درک کنند ، اما مهارت کافی در دانستن اینکه با آنها چه کار کنند ندارند.

چگونه می توانم به اضطراب  کودک پیش دبستانی خود کمک کنم؟

این زمان برای والدین بسیار مهم است تا کنار هم بیایند و همه چیز را توضیح دهند. هرگز نمی توانید برای کودک پیش دبستانی خیلی زیاد توضیح دهید.

آنها شما را با سوالات  بمباران می کنند و در مورد همه چیزهایی که در دنیا می آموزند با شما صحبت می کنند. زمان شیرینی است که کودک شروع به برقراری ارتباط با والدین خود می کند. یک دختر کوچک می خواهد مانند مادرش لباس بپوشد ، یا پسری وقتی بزرگ شد می خواهد پدرش شود.

در این زمان ، شاید ۳۰ برابر بیشتر به آنها اطمینان دهیم که هیچ هیولایی زیر تخت وجود ندارد. ما باید واقعیت را به آنها بگوییم ، اما در مورد جزئیات نیز مراقب باشیم. و مهمتر از همه ، ما باید آنچه را با چشم می بینند و با گوش آنها می شنویم.

محافظت از بی گناهی فرزندتان در این سن برای نگرانی ها و ترس هایی که در ذهن او ایجاد می شود بسیار حیاتی است. اگر به آنها اجازه می دهید فیلم های بالاتر از بلوغ خود را تماشا کنند، مطمئناً کابوس می بینند که این خود باعث اضطراب در کودکان می شود.

یک ابزار مفید برای کودک شما در این محدوده سنی، روزنامه نگاری است. به همین دلیل بهتر است یک  Journal را ایجاد کند که آنها را ترغیب می کند تا احساس خود را از طریق نوشتن یا رنگ آمیزی بیان کنند  و خلاقیت ایجاد کنند.

دوران مدرسه/ اضطراب کودکان در سنین ۶-۱۱ سالگی

برای مثال کودک من از ترس از تاریکی به دیدن اینکه بچه ها قادر به رد کردن او به عنوان یک دوست هستند تبدیل شد. او همچنین شروع به درک این نکته کرد که ما به عنوان پدر و مادرش شکست ناپذیر نیستیم و ترس واقعی وجود داشت که او می تواند ما را از دست بدهد.

در این سن، والدین با استقلال بیشتر کودک، بی احترامی بیشتری را مشاهده می کنند.

هورمون های آنها در حال تغییر است ، مغز آنها در حال شکل گیری است و در تمام مدت، آنها درگیر هستند و می فهمند که این دنیا بالاخره چندان بخشنده نیست و می تواند به راحتی افکار اضطراب آور ایجاد کند.

در طول دوره دبیرستان، شما متوجه تغییر اضطراب خواهید شد که گاهی اوقات می تواند منجر به بی احترامی شود.

در این زمان ضروری است که به کودک خود احترام بسیار زیادی بگذارید، حتی اگر احساس نکنید که آنها به شما احترام می گذارند و آموزش احترام بیشتر به نحوه نشان دادن آن به او مربوط می شود.

سپس، وقتی آنها در طول سال های زندگی خود، حرف بزنند، احساس شنیده می شوند ، زیرا محیط خانواده شما برای یکدیگر احترام و درک متقابل خواهد داشت

چگونه می توانم کودک دبستانی خود را با اضطراب کمک کنم؟

همانطور که فرزندان شما شروع به درک جهان و تاریکی آن می کنند ، بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که فضای امن آنها باشد. آنها را به خاطر موجودات کوچک ناجور و شگفت انگیزی که هستند بپذیرید. و هنگامی که آنها شکست می خورند، نظم و انضباط را رعایت کنید، اما مطمئن شوید که لطف در کل حاکم است.

همچنین می توانید مهارت های کنار آمدن مانند تنفس عمیق یا تمرکز ذهن خود را بر روی چیز مثبتی که احساس اضطراب می کنند به آنها بیاموزید. از آنها بخواهید که روش ۵ ، ۴ ، ۳ ، ۲ ، ۱ را امتحان کنند.

همچنین می توانید از آنها بخواهید که روزنامه نگاری کنند. این یک روش شگفت انگیز است که آنها می توانند احساس خود را بیان کنند ، اما احساس فشار نمی کنند که فوراً در مورد آن صحبت کنند.

ابزار عالی دیگری که می توانید به عنوان والدین استفاده کنید این است که به آنها نشان دهید با سخت کوشی می توانند بر مشکلات یا احساس اضطراب خود غلبه کنند. این را می توان با آموزش دادن به آنها برای پیگیری و تسلیم نشدن به بهترین وجه نشان داد ، و در صورت عدم موفقیت ، خوب است.

در اینجا ابزاری عالی برای آموزش نظم و انضباط و پیگیری کارهای خاص به فرزندان شما وجود دارد.

مهمتر از همه ، وظیفه ما به عنوان والدین است که فرزندانمان را به خاطر آنچه که هستند ، اشتباهات و همه چیز بپذیریم. اشکالی ندارد که آنها کامل نیستند،نمره عالی ندارند، یا کاپیتان تیم بسکتبال نیستند. آنچه بیشترین اهمیت را خواهد داشت و در رابطه با آنها آزمایش زمان می کنید این است که صرفاً در کنار آنها باشید.

فضای غیرقضاوتی آنها وقتی سخت می شوند ، قضاوت می کنند. با آنها شناسایی کنید و سعی کنید یادآوری کنید که در آن سن چگونه است.

اضطراب که در کودکان سنین ۱۲-۱۹ سالگی

این سنی است که ترس از خردسالان کودک به اضطرابی کامل تبدیل می شود. هنگامی که یک فرد بزرگسال دچار اضطراب می شود ، به احتمال زیاد در طول زندگی خود مهارت های مقابله ای خاصی کسب کرده است.

اما نوجوانان و کاملاً مطمئن نیستند که وقتی فشارهای دوره نوجوانی – چه خواهد شد – چه کاری باید انجام دهند.

مواردی مانند نمره یا حضور در یک تیم ورزشی ممکن است موضوعی باشد که والدین کودک از او بخواهند در آن برتری داشته باشد. اما آنچه که آنها متوجه نمی شوند این است که تمایل فرزندش برای جلب رضایت او ، بیشتر اوقات تمایل او به مراقبت از کودک او خواهد بود.

کودکان گاهی به جای یادگیری مرزها، محدودیت ها و توانایی های خود، به دنبال جلب رضایت والدین هستند.

بنابراین همراه با فشار شدید همسالان که در مدرسه توسط دوستانشان و همچنین معلمانشان به آنها وارد می شود، آنها یک فشار اضافی دارند که شما ، والدین وارد می کنید.

نتیجه گیری:

والدین غالباً به دلیل مشکلات شخصی که در زندگی با آن روبرو هستند، اضطراب فرزندان خود را نادیده می گیرند.

اما رابطه والدین و فرزند همیشه در مورد احساسات متزلزل آنها، شامل یک سناریو معلم / دانش آموز است. این یک تأثیر مثبت یا منفی است – هر جهتی که برود کاملاً به خود شما بستگی دارد.

وقتی می توانید احساسات کودک خود را بهتر درک کنید و دلیل آن را داشته باشید ، می توانید کودک را بهتر برای یک زندگی سالم از نظر روحی و روانی آماده کنید، در حالی که شکاف عاطفی در خانواده خود را برطرف می کنید.

ابزار مثبت برای والدین 
محافظت از زمان استفاده از تبلت و گوشی

نرم افزار های مراقبت و مدیرت زمان استفاده از گوشی

ژورنالیسم برای کودکان

وقتی کودک به اندازه کافی بزرگ است که می تواند نقاشی، رنگ آمیزی یا نوشتن را شروع کند ، روزنامه نگاری یک روش باورنکردنی است که به بچه ها کمک می کند تا بهتر و راحتتر بیان کنند. ما را بررسی کنید مجلات چاپ به طور خاص به کودکان کمک ایجاد بهتر بیان احساسات خود، تشویق قدردانی، و جرقه تخیل است. 

کارهای خاص برای کودکان
نمودار گچی مغناطیسی شده برای یخچال

اجرای کارهای منزل و ساختار در زندگی روزمره کودک شما ابزاری بسیار مفید برای آموزش پیروی ، نظم و احترام به او است. ما از این جدول کارهای عادی در خانواده خود استفاده می کنیم تا به بچه هایمان کمک کنیم تا پیشرفت خود را پیگیری کنند و شما را از یادآوری مداوم وظایف روزمره بازدارد. 

اتصال عاطفی با بچه های خود

ارتباط عاطفی با کودک در سطح عمیق تر، بسیار دشوار است و گاهی اوقات دشوارتر است. ما این بازی را اغلب در خانواده خود انجام می دهیم تا فضایی امن را برای بچه هایمان ایجاد کنند تا بتوانند آزادانه بتوانند سوالات و احساسات خود را به اشتراک بگذارند.

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن