سلامتمقالات آموزشی

مبارزه با آنفولانزا

بهترین سلاح شما برای جلوگیری یا درمان آنفلوانزا دانش است
یک چیزی که هیچ کس به شما هشدار نمی دهد یکنواختی آنفولانزا است. آنها به شما می گویند به طور متوسط ​​دو هفته طول می کشد.. اگر به آنفولانزا مبتلا شوید ، حدود یک هفته واگیر خواهید بود. بچه ها حتی طولانی تر می توانند مسری باشند.

مراحل ویروس آنفولانزا چیست؟
روز اول

اگر فقط یک هشدار می تواند هنگام وقوع واقعه سرنوشت ساز به صدا درآید. ذرات ویروس آنفلوانزا بسیار عفونی از طریق بینی ، دهان یا چشم وارد مجاری تنفسی شما می شوند. قطرات ریز و حاوی ویروس حتی اگر کسی دچار سرفه یا عطسه نشود ، می تواند در هوا باشد.

براساس تحقیقات اخیر ، فرد مبتلا به آنفولانزا فقط به منظور تنهایی ذرات ویروس آنفولانزا در هوا ، باید تنفس یا صحبت کند. این ذرات برای چند دقیقه یا ساعت به حالت تعلیق درآمده اند.

شما می توانید خود را به آنفولانزا آلوده کرده و هرگز متوجه آن نشوید. راه دیگر ، هرچند که احتمال ابتلا به آنفولانزا کمتر است ، لمس یک سطح آلوده است ، سپس به دهان یا برخی از نقاط ورودی دیگر لمس کنید. صرف نظر از نحوه ابتلا به آنفولانزا ، در روز اول هنوز نمی دانید که آن را دارید.

روزهای ۲-۴

ویروس آنفولانزا شروع به تصرف سلول ها می کند و از طریق دستگاه تنفسی شما گسترش می یابد ، که اکنون متورم و ملتهب است. ویروس میکروسکوپی که این ویروس را ویران می کند از هسته ای تشکیل شده است که ماده ژنتیکی آن را در خود نگه می دارد. یک لایه بیرونی دارای برجستگی های پروتئینی است که به آن کمک می کند سلولهای شما را قفل کرده و به آنها حمله کند.

سلول های ربوده شده می توانند هزاران ذره ویروس جدید تولید کنند. با هر سرفه ، عطسه ، نفس و یا کلمه گفته شده ، این ذرات توسط میلیون ها نفر پاشیده می شوند و برای شخص بعدی آماده تنفس آنها می شوند.

دفعه بعد که فکر می کنید با یک بیماری عفونی کار کنید ، به این تصویر فکر کنید.

سپس ویروس به جریان خون شما منتقل می شود و با تکثیر سلول های بیشتری از آنها استفاده می کند و از آنها برای ایجاد ویروس بیشتر استفاده می کند. در این مرحله ، شما ممکن است آلوده و مسری باشید. با این وجود ، به غیر از برخی علائم جزئی ، احتمالاً نمی دانید که آنفولانزا دارید. اما شما مانند همه ی داستان های علمی تخیلی زمان های پایان ، برای اطرافیانتان خطرات سلامتی دارید.

روز ۵

این در شرایطی است که بیشتر ما احساس عذاب را تجربه می کنیم ، زیرا علائم مبهم روزهای قبل چنان واضح و روشن می شوند که دیگر نمی توانید آن را انکار کنید. شما آنفلوانزا دارید شما این را می دانید زیرا علائم کلاسیک را تجربه می کنید ، مانند گلودرد ، سرفه ، عطسه ، آبریزش بینی ، درد عضلات ، تب ، لرز و افزایش توانایی تحمل درام های تلویزیونی در روز.

اگر سریع عمل کردید ، به پزشک مراجعه کنید و در طی ۴۸ ساعت از تجربه علائم ، داروهای تجویز ضد آنفولانزا را شروع کنید ، در کاهش مدت و شدت شهادت ، شکاف دارید.

روزهای ۶-۹

در هذیان خود ، شما متقاعد شده اید که قرصی وجود دارد که آنفولانزا را درمان می کند ،

بهترین توصیه بهترین ذهن پزشکی در قرن بیست و یکم ، نوشیدن مایعات زیاد ، استراحت و خوردن محصولات تازه برای تقویت سیستم ایمنی بدن است.

چیزهایی که لذت می برید؟ آنها را انجام ندهید. بدون کار کردن ، زیرا دمای بدن شما را حتی بیشتر می کند. با رد کردن قهوه در صبح و کوکتل در شب از کم آبی بدن خودداری کنید.

در این مرحله ، شما می توانید خود درمانی ، گرفتن تسکین دهنده درد برای کاهش تب ، منعکس کننده مواد برای کاهش جوش ، عیب یابی برای از بین بردن احتقان در ریه های خود را حل کنید ، و سرفه را به همان دلیلی هر کس دیگری انجام می دهد.

روزهای ۱۰-۱۴

سیستم ایمنی بدن شما سرانجام تصمیم گرفته است که کار خود را انجام دهد ، آنتی باکتری های مورد نیاز خود را برای ویروس را تولید کرده و آن را عملی می کند.

مراقب باشید که بعد از گذشت از بدترین آنفولانزا یا روزهای پس از احساس بهتر احساس عود کنید. پزشکان می گویند احتمالاً این یک عفونت باکتریایی ، حتی ذات الریه است. باکتری ها می توانند بعد از آسیب رساندن به ویروس به بافت ریه ، شکوفا شوند. یک بار با ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود مشورت کنید. هرگونه درمانی باید طی ۴۸ ساعت شروع شود.

ممانعت از عوارض ، شما به تدریج احساس مبهم می کنید ، شاید حتی قادر به کار یا مدرسه باشید. اولین باری که سعی می کنید زندگی قدیمی خود را از سر بگیرید ، بقایای آنفولانزا شما را فرو می ریزد.

شما هنوز خسته هستید ، احتمالاً هنوز هم سرفه می کنید ، و این عوارض بسیار خسته کننده را برای ، چند روز دیگر تجربه خواهید کرد. یا اگر بیمار باشید ، دو هفته دیگر خستگی را تحمل خواهید کرد.

اگر به آنفولانزا مبتلا شده اید اما آن را به عنوان زمان کسالت شدید تجربه نکرده اید ، با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است شما در حالت اغما بوده باشید.

اگر به آنفولانزا مبتلا شوید ، طبق گفته مراکز کنترل بیماری ایالات متحده ، در سه تا چهار روز اول بیمار مسری هستید. وحشیانه ترین قسمت این معادله بدین معنی است که ممکن است برخی افراد بزرگسال سالم در یک روز قبل از بروز علائم و تا پنج تا هفت روز پس از بیمار شدن ، دیگران را آلوده کنند. ظاهراً جهشی بودن خوب به نظر می رسد.

برای جلوگیری از مبتلایان به آنفلوانزا ، فرض کنید که همه یکی هستند. بعضی ها هنوز آن را نمی دانند.

اگر علامت دار هستید ، در خانه و دور از دید آنفولانزاها باشید. به یاد داشته باشید ، هیچ کس به اندازه ی شخصی که در فصل آنفولانزا شروع به عطسه و سرفه می کند ،خطرناک نیست

مراقب کودکانی باشید که تازه آنفولانزا داشته اند. آنها ممکن است بیشتر از بزرگسالان استراحت کرده و بهبود یابند. برای بسیاری ، این اولین بار است که آنها آنفولانزا را تجربه کرده اند ، به این معنی که شانسی برای تولید آنتی باکتری بر علیه آن ندارند.
کودکان آن را سخت تر کرده اند ، بیمار را طولانی تر نگه دارند ، علائم سخت تری دارند و تا یک هفته و نیم مسری می شوند.

دلیل آنفولانزا برای بیشتر  بچه ها این است که شاید این اولین باری باشد که آنها داشته اند. در نتیجه بدن آنها فرصتی برای ساخت آنتی باکتری نداشته است. نتیجه اصلی این است که ویروس قادر است در بدن خود به غلظت بالاتری برسد تا در بزرگسالانی که ایمنی از مواجهه های متعدد با ویروس ایجاد کرده است.

بیمارانی که شرایط مزمن دارند ، سیستم ایمنی بدن به خطر بیفتد و یا به طور کلی احتمال بروز عوارض را دارند به احتمال زیاد بیشتر در معرض خطر هستند

برای این گروه ، آنفولانزا به دلیل گرایش به بدتر شدن شرایط موجود و منجر به ذات الریه و سایر بیماریهای بالقوه کشنده می تواند بسیار خطرناک باشد.

سرماخوردگی یا آنفولانزا؟

برای مبهم تر شدن امور ، بسیاری از بیماران زمان سختی را برای تعیین سرماخوردگی یا آنفولانزا دارند. وقتی شما فقط با بیماری روبرو هستید ، این سوال به ویژه چالش برانگیز است.

حداقل در ابتدا این است که لیست علائم با هم همپوشانی دارند ، اگرچه سرماخوردگی از آنها کمتر است.

یکی دیگر از علائم نشانگر بیماری شما این است که به سرعت علائم بروز می کند ، با آن که آنفولانزا زودتر خود را اعلام می کند.

اگر سرماخوردگی دارید ، ممکن است عطسه کنید ، آبریزش بینی ، سرفه خشک و علائم بینی داشته باشید ، در مقابل ، علائم آنفولانزا لایه دیگری از بدبختی را اضافه می کند ، که ممکن است علاوه بر این شامل تب ، لرز ، سرفه مولد ، درد عضلات ، خستگی و درد باشد. گلو.

اگر می توان درباره آنفولانزا مثبت گفت ، این است که گاهی اوقات با یک ضربه می توان از آن جلوگیری کرد. اگر به هر حال آنفولانزا گرفتید ، ممکن است علائم خفیف تر باشد و داروهای ضد ویروسی برای سهولت در روند بیماری در دسترس هستند. سرماخوردگی نه واکسن دارد و نه درمانی.

واکسینه شدن در برابر آنفولانزا هنوز بهترین روش پیشگیری از آن است. اما ۱۰۰ درصد مؤثر نیست. بعضی از سالها حتی ۵۰ درصد هم نیستند

شما می توانید چند تغییر در شیوه زندگی را در برنامه اجتناب از آنفولانزای خود اضافه کنید:

اگر در اقلیمی زندگی می کنید که بیشتر اوقات باعث گرم شدن خانه می شود و هوا را خشک می کند ، ممکن است در نظر بگیرید که یک رطوبت ساز را در نظر بگیرید. هوا با رطوبت ۳۰ تا ۵۰ درصد ، از نظر ویروس در بیمارستان کمتر است. هر چیزی خشکتر به طولانی شدن عمر ویروس کمک می کند

  • بدن خود را با نوشیدن مایعات زیاد مرطوب نگه دارید
  • مصرف الکل را به دلیل اثرات کم آبی آن محدود کنید.
  • قبلاً آن را شنیده اید ، اما هنوز هم مهم است که اغلب دستان خود را حداقل به مدت حداقل ۲۰ ثانیه بشویید.
  • در بین شستشوی دست ، از ضد عفونی کننده دست با حداقل ۶۰ درصد الکل استفاده کنید
  • .
    با انتقال خود به خود برای جلوگیری از لمس بینی ، دهان و چشم خود از انتقال اتفاقی ذرات ویروس به سیستم خودداری کنید.
  • حتی اگر تمام بهترین توصیه های جلوگیری از آنفلوآنزا را رعایت کنید ، هنوز هم می توانید آن را بدست آورید. اگر این اتفاق افتاد ، سریعاً تجویز داروی ضد ویروسی را در اولویت قرار دهید. اگر تب ، سرفه و درد بدن ایجاد شود ، این دارو حتی از اولویت بیشتری برخوردار می شود.
  • در صورت شروع مصرف آنها در ۴۸ ساعت از اولین علائم ، ممکن است داروهای ضد ویروسی شدت آنفولانزا را کاهش دهد.
  • علاوه بر مصرف تامیفلو یا هر نوع ضد ویروسی در برابر سویه های آنفولانزا در حال گردش توصیه می شود ، خود را در حالت استراحت و ریزش مقدار زیادی مایعات اتفاق می افتد اگر علائم آنفولانزای شما شامل تب و درد می شود ، استامینوفن (تیلنول یا ژنریک آن) مصرف کنید. ناپروکسن (Aleve) ، یا ایبوپروفن (Advil)
سایر عوامل خطر که داروهای ضد ویروسی را در اولویت قرار می دهند عبارتند از:
  • ۶۵ سال یا بالاتر بودن ،
  • چاق بودن ،
  • داشتن سیستم ایمنی بدن که به خطر بیفتد
  • داشتن نگرانی بهداشتی مزمن
  • بیشتر افراد با درمان خانگی می توانند از بیماری آنفولانزا بهبود یابند. اما اگر در تنفس دچار مشکل هستید ، با دکتر خود تماس بگیرید ، در قفسه سینه یا شکم خود درد دارید ، سرگیجه یا گیجی را تجربه می کنید ، یا استفراغ شدید یا طولانی دارید.
  • اگر کودک شما در اثر ابتلا به آنفولانزا دچار مشکل شد ، پزشک نیز باید درگیر شود. برای مبتدیان ، از پزشک متخصص اطفال خود در مورد ضد ویروسی هایی که به خصوص برای بچه ها ساخته شده است ، بپرسید. این داروها برای کودکانی انجام می شود که دچار بیماری آنفولانزای شدید هستند یا از نظر سلامتی بیماری مزمن مانند دیابت ، آسم یا بیماری قلبی یا ریوی ندارند.
ایالات متحده  که به همه افراد مبتلا به آنفولانزا توصیه می کند:
  • در خانه بمانید و استراحت کنید.
  • مایعات فراوان بنوشید.
  • عطسه یا سرفه را به یک بافت یا کج بازوی خود باز کنید
.
موارد آنفلوانزا که نیازی به مراقبت پزشکی ندارند ، می توانید با استفاده از چادرهای پزشکی مجازی که دارای لوازم و مواد غذایی ضد آنفلوانزا هستند ، در خانه به طور مؤثر درمان شوید:
  • کاهنده تب مانند استامینوفن یا ایبوپروفن ، افت سرفه یا شربت سرفه است.
  • نوشیدنی هایی مانند ، آب میوه ،، چای یا مایعات با الکترولیت ، که بعضا نوشیدنی های ورزشی نامیده می شوند (از کافئین اجتناب کنید).
  • سوپ های تمیز ، کراکرهای ساده ، سیب و سایر سوپ های لیکرار ، کراکر .
  • پتو یا سایر روکش های گرم.
  • ماسک صورت پزشکی و دستکش یکبار مصرف برای مراقبت
اگر از شخصی در خانه که آنفولانزا مبتلا است مراقبت کنید ، از جمله دستورالعمل های چنین می توان به موارد زیر اشاره کرد:
علائم متداول آنفولانزا را بدانید و در چه مرحله ای عاقلانه است که به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.
  • اگر بیمار تب دارد ، اصرار دارد که دراز بکشد و استراحت کند.
  • به مبتلایان آنفولانزا اجازه دهید قضاوت کند که در مورد پوشش کف تختخواب لازم است. تب به خصوص تب بالا ممکن است باعث شود فرد احساس یخ زدگی کند و پتو بیشتری بخواهد.
  • بیمار خود را تشویق کنید تا حد ممکن آب بنوشد.
  • اگر فرد بیمار گرسنه است ، غذاهای سبک را پیشنهاد کنید. در ابتدای آنفولانزا ، هنگامی که تب به بالاترین حد خود می رسد ، مایعات از مواد غذایی بسیار مهم هستند.
  • در اطراف یک بیمار سیگار نکشید.
  • قبل و بعد از مراقبت از بیمار و بعد از سرفه یا عطسه ، دستان خود را تمیز کنید. افراد بیمار باید دست خود را نیز اغلب تمیز کنند.

  • از تماس با چشمان، دماغ یا دهان خویش خود داری نمائید. میکروب ها اغلب به این روش پخش می شوند
  • قادر به نوشیدن مایعات کافی نیست. به خاطر داشته باشید که ادرار تیره یا سرگیجه هنگام ایستادن نشانه های کمبود آب بدن است.
  • به مدت سه روز تب ۱۰۰ درجه فارنهایت یا بیشتر است.
  • شروع به احساس بهتر می کند ، سپس عود می کند ، دوباره دچار تب یا گلودرد می شود

اگر فردی که مبتلا به آنفولانزا است ، فوراً به مراقبت های پزشکی بروید:

  • خس خس سینه شروع می شود یا نفس کم می کند.
  • سرفه می کند.
  • در هنگام تنفس درد یا فشار در قفسه سینه دارد.
  • ایجاد تعادل ، پیاده روی یا نشستن مشکل یا سردرگمی ایجاد می شود.
  • به یاد داشته باشید ، اگر بیمار شوید ، خوب نیستید. بنابراین حتما مراقب سلامتی خود باشید.

 

 

حوله های یکبار مصرف

اگر در خانه خود لباس های شسته شده انجام می دهید ، این نوک را دوست ندارید ، اما حوله ها باید فقط یک بار استفاده شوند ، سپس شستشو دهید. به عبارت دیگر حوله های کاغذی هرچه بیشتر ممکن است. در غیر این صورت ، میکروب ها حوله را یک پاتوق دنج در نظر می گیرند و تا زمان استفاده دوم در آنجا کمین می کنند ، که در آن نقطه حمله می کنند. بنابراین ، قانون شماره یک این است که اتاق لباسشویی خود را به یک سرویس پارچه تبدیل کنید. قانون شماره ۲ ، هنگام شستن حوله ها و ملافه ها و هر چیز دیگری در هر زمان ممکن از آب گرم استفاده کنید.

 

اشتراک گذاری چیز خوبی است. اگر کسی آنفولانزا نداشته باشد ، در این مرحله به یک چیز بد تبدیل می شود. با یک مورد آنفلوانزا در خانه ، وقت آن است که تمام مواردی را که در نهایت یاد گرفتید چگونه به اشتراک بگذارید و متوقف کنید به اشتراک بگذارید.

این بدان معناست که هیچ کس به جز شما از کامپیوتر شما استفاده نمی کند. همچنین به معنای عدم تقسیم قلم ، مداد ، کاغذ ، لباس ، ورق ، پتو ، مواد غذایی و وسایل تختخواب نیست.

مراقبان و بیماران ممکن است از پوشیدن ماسک های تنفسی بهره مند شوند. مدل هایی مانند N95 دارای امتیاز هستند تا ذرات به اندازه قطرات موجود در هوا حاوی ویروس آنفولانزا فیلتر شوند ، هرچند هیچ ماسکی ۱۰۰ درصد مؤثر نیست.
در خانواده ها ، یک نفر باید تعیین شود که تنها با سرپرست بودن ، نبرد با میکروب ها را انجام دهد. اگر در مورد نگاه ترسناک به بیمار ملاحظه نشود ، احتمالاً ایده خوبی است که در نزدیکی بیمار از ماسک مخصوص طراحی شده برای غربالگری ذرات ویروس استفاده کنید.

برخی از متخصصان توصیه می کنند افرادی که آنفولانزا دارند ماسک بپوشانند تا از انتشار میکروب ها خودداری کنند ، به خصوص اگر مجبور شوند در بیرون به دنبال معالجه هستند

وسایل محافظ باید هر زمان در تماس با مایعات بدن بیمار یا چیزهای آلوده مانند بافتها باشد ، روی پوشیدن دستکش یکبار مصرف نیز گسترش یابد. بلافاصله پس از برداشتن و ریختن دستکش ، همیشه دستان خود را بشویید.

اطمینان حاصل کنید که بیمار خانگی شما به جای دستمال پارچه از بافتهای یکبار مصرف استفاده می کند. بلافاصله بافتهای استفاده شده را در سطل زباله بریزید

به بیمار یادآوری کنید که سرفه خود را در یک بافت سرفه کند ، هرگز دست برهنه آنها نباشد. اگر در صورت نیاز به سرفه ، خود را فاقد بافت نشان می دهید ، از بازوی بالایی خود استفاده کنید.

واقعیت تأسف آور این است که میکروب هایی که باعث ایجاد آنفولانزا می شوند در هر شعاع سه پا از بیمار می توانند دراز بکشند.

آیا می دانید چگونه دستان خود را به درستی بشویید؟

دستان مرطوب را با آب گرم ، صابون را به صورت مایع ، میله یا پودر بمالید.
برای ایجاد یک چرم دستها را با هم به اندازه کافی مالش دهید.
دست ها و انگشتان را کاملا خرد کنید. به مدت ۲۰ ثانیه ادامه دهید ،
با حوله کاغذی یا خشک کن هوا خشک کنید.
در صورت امکان از حوله کاغذی استفاده کنید تا شیر آب و درب باز را خاموش کنید.
در صورت عدم وجود صابون و آب ، از ضدعفونی کننده دست استفاده کنید.
هنگامی که یک بیمار مبتلا به آنفولانزا در خانه وجود دارد ، کمک می کند بدانید که چطور فراتر از تمیز کردن برای ضد عفونی کردن بروید. تفاوت در چیست؟ تمیز کردن می تواند میکروب ها را از اشیاء و سطوح خانه جدا کند. ضد عفونی میکروب ها را می کشد.

تمیز کردن با صابون و آب برای از بین بردن خاک و بیشتر میکروب ها معمولاً کافی است. اما ، هنگام صحبت از میکروب های آنفولانزا ، ممکن است با ضد عفونی کننده محافظت بیشتری انجام شود. اگر قصد استفاده از دستگاه تمیزکننده خانگی را دارید ، برای اطمینان از اینکه ویروس آنفلوانزا را از بین می برد ، برچسب را بخوانید

ضد عفونی کننده

شما می توانید با ترکیب ۱ تا ۴ فنجان سفید کلر با یک گالن آب داغ ضد عفونی کننده خود را ایجاد کنید. دستکش های ضد آب بپوشید و هر کاری انجام دهید ، سفید کننده را روی خودتان نپاشید!

کشتن میکروب بر روی وسایل سنگین در خانه شما ، مانند تلویزیون از راه دور ، خواستار ضد عفونی کننده تجاری یا خانگی است.

موارد خوب ضد عفونی شامل اسباب بازی ها ، تلفن ها ، کلیدهای روشنایی ، دستگیره درها ، دستگیره ها ، کشو کشوها ، دستگیره های شیر آب و توالت ، دستگیره های یخچال و دستگیره اجاق گاز ، به علاوه سایر سطحی که افراد غالباً مانند تبلت ، پیشخوان و صندلی را لمس می کنند. برای از بین بردن میکروب ها ، محصول باید برای مدت معینی مثل سه تا پنج دقیقه روی سطح بماند.

در صورتی که به شما در فرار از آنفولانزا کمک کند ، ارزش انجام تلاش های ویژه ای را برای یک هفته دو هفته دارد. تصور کنید که ضد عفونی کردن وسایل در خوابگاه دانشجویی چقدر سخت تر است.

به دانشجویان موسسه فناوری ماساچوست گفته می شود اگر یک هم اتاقی همراه با آنفولانزا بیفتد ، وحشت نکنید.

دکتر هوارد هلر ، رئیس پزشکی ، به پزشکی MIT خبر داد: “آنفلوانزا مسری است”. “اما همه کسانی که در معرض ویروس قرار گرفته اند بیمار نمی شوند و داشتن هم اتاقی مریض به معنای ابتلا به بیماری نیست ، به ویژه اگر اکنون اقدامات احتیاطی انجام دهید.”

علاوه بر موارد احتیاطی که به عموم مردم داده می شود ، برخی از مواردی که مخصوصاً در خوابگاه دانشکده اعمال می شود ، شامل موارد زیر است.

نحوه اداره یک هم اتاقی که دارای میکروب است

-بسیار مفید اما بی خطر باشید. در کمک به هم اتاقی خود در هنگام بیماری دریغ نکنید. شما ممکن است پیشنهادات خود را برای اجرای موارد پیشنهاد دهید. فقط از تماس نزدیک خودداری کنید. اگر فوق العاده مهربان هستید و ملحفه های آنها را بشویید ، سعی کنید لباس های کثیف را در آغوش نکشید. حوله ها و ملحفه ها را در آب داغ بشویید و آنها را روی گرم قرار دهید. دست های خود را درست بعد از دست زدن به پارچه های کثیف بشویید.

– برخی از دانش آموزان مبتلا به آنفولانزا ممکن است در عملکرد خوب طبیعی خود در پوشاندن سرفه و عطسه و شستن دست های خود عود کنند. بنابراین ، آماده باشید تا به یاد داشته باشید ،

-هم اتاقی بیمار باید هر زمان که ممکن است در فاصله شش پای دیگران یا هنگام استفاده از مناطق مشترک مانند حمام باشد ، ماسک مخصوص خود را بپوشد. اگر هم اتاقی بیمار تازه با برنامه پوشاندن سرفه و عطسه هایشان روبرو نیستید ، در نزدیکی خود ماسک پوشیدن را در نظر بگیرید.

– عینک ، بطری های آب یا ظروف را به اشتراک نگذارید.

– ، تلاش های شما برای جلوگیری از آنفولانزا قدرت دیپلماسی شما را آزمایش می کند. اما همه می توانند از یک تمرین کمی در آن زمینه استفاده کنند. بنابراین ، یک راه مودبانه پیدا کنید تا از گذراندن وقت با دوستانی که مریض هستند ، خودداری کنید ، به خصوص اگر سرفه و عطسه می کنند. با داشتن یک هم اتاقی ، ممکن است در نظر بگیرید که یک خط خیالی را در مرکز اتاق ترسیم کرده و پیشنهاد می کنید هرکدام از شما در کنار خود باشید.

برچسب‌ها
نمایش بیشتر

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن